موسوی با الهام از درس کردستان و پاسخ به دادستان تهران و رژیم کودتا برای 22 خرداد التیماتوم بدهد: اگر اجازه راهپیمایی ندهید اعتصاب می کنیم

15 05 2010

حال که رژیم کودتا عملا تمام راهها را به محاکمه موسوی و تهدید وی ختم شده می پندارد و شمشیر را از رو بسته و از محارب خواندن وی تا محکومیتش به دلیل زیر سوال بردن اعدام های اخیر بهره می جوید، پیشنهاد می کنم مهندس موسوی نیز با بهره گیری از درس اعتصاب اخیر در کردستان، ضرب الاجلی را برای حکومت کودتا تعیین کند: یا یک هفته پیش از 22 خرداد صدور مجوز راهیپیمایی صلح آمیز در سراسر کشور؛ یا دعوت به اعتصاب سراسری یک روزه.

استان کردستان روز 23 اردیبهشت و تنها چند روز پس از اعدام پنج ستاره جوان آسمان ایران که چهار نفر آنان کرد بودند، از سوی شخصیت ها و گروههای مختلف و روزنامه نگاران دعوت به اعتصاب شد و از ماکو تا ایلام در تمام مناطق کرد نشین مردم به این اعتصاب لبیک گفتند.

مهم ترین آموزه درس کردستان  این است که اگر در استانی که شاید آن را بتوان نظامی ترین و تحت کنترل ترین منطقه کشور خواند، اعتصاب امکان پذیر باشد در سایر جاها نیز ممکن است..

روز شنبه 22 خرداد سالگرد کودتا و تقلب انتخاباتی است و رهبران جنبش نیز از مدتها پیش خواستار درخواست مجوز راهپیمایی در این روز شده اند اما خوش باورانه است اگر تصور کنیم رژیم تا جایی که به زور وادار نشود حاضر به صدور چنین مجوزی خواهد بود. ممکن است گفته شود چه اهمیتی دارد، با مجوز و یا بدون مجوز ما به راهپیمایی خواهیم رفت اما صحبت از چانه زنی و وادار ساختن حکومت کودتا به عقب نشینی و گفتمان از موضع قدرت با استفاده از تاکتیک های مختلف و متفاوت است. هیچکس انتظار ندارد حتی با برگزاری میلیونی راهپیمایی صلح آمیز در 22 خرداد، رژیم سفاک کودتا سقوط کند. هدف، قدرت نمایی و گسترش امید در جنبش برای نشان دادن توان خود و افزایش قدرت چانه زنی و وادار ساختن رژیم کودتا برای عقب نشینی گام به گام است. از همین روست که بایستی به گزینه های متفاوت و جایگزین اندیشید و دست رژیم کودتا را تا آنجا که ممکن است در حنا گذاشت ولو با دعوت به اعتصاب یک روزه.

منطق موضوع نیز ساده است. رهبران جنبش و عموم مردم در یک سال گذشته نشان داده اند که از موضع خود مبنی بر اینکه در انتخابات تقلب شده و حاکمیت کودتا را قبول ندارند، عقب ننشسته اند و طبیعی است که بخواهند اعتراض خود را همچنان نشان دهند، حال اگر حکومت بخواهد نظیر مناسبت های قبلی برای مردم خط و نشان کشیده و آنها را تهدید به  برخورد قهرآمیز در صورت راهپیمایی کند، طبیعی است که مردم بخواهند با نشستن در خانه اعتراض خود را نشان دهند.

روز 22 خرداد روز شنبه و اولین روز هفته است. بنابراین دعوت به اعتصاب سراسری و خانه نشینی یک روزه در همه جا می تواند به همان اندازه حضور در یک راهپیمایی فراگیر موثر باشد. در واقع خیابان های خالی از جمعیت و فروشگاه ها و ادارات تعطیل  نیز می توانند تاکتیکی برای مبارزه با رژیم کودتا محسوب شده و در عین حال تمرینی برای اعتصاب های بعدی باشند. از آن گذشته، اعتصاب و راهپیمایی دو گزینه کاملا متفاوت هستند که در یکی جمعیت به خیابان می آید و در دیگری مردم در خانه می مانند و می توان تاکتیک های فریاد از پشت بام و الله و اکبر گفتن شبانه را نیز بدان افزود. از همین رو رژیم قادر نیست تاکتیک های یکسانی را در برخورد با آنها چاره کند.

اما از آنجا که مردم و رسانه ها نیاز دارند تکلیف خود را بدانند تا برای آن برنامه ریزی کنند و در روزهای آخر غافلگیر نشده و هر یک به راهی نروند، مهندس موسوی باید چنین ضرب الاجلی را پیشاپیش اعلام کند. حتی تهدید به اعتصاب می تواند بسیار کوبنده باشد و در بدترین حالت، رژیم در تریبون های رسمی؛ میر حسین را مخالف نظام و محارب خواهد خواند که تا کنون نیز چنین کرده.

تاکتیک های حضور صلح آمیز در خیابان ها و اعتصاب می توانند در مقاطع مختلف مورد استفاده قرار گیرند و به صورت زنجیره ای تا پیروزی ادامه یابند. شاید برخی تصور کنند حضور در خیابان ها نیز اثر محسوسی دارد. می توان پس از عملی کردن تهدید اعتصاب در صورت ندادن مجوز برای 22 خرداد، به مردم اعلام کرد با مجوز یا بدون مجوز برای گرامیداشت اولین شهدای کودتای انتخاباتی در 30 خرداد  به خیابان ها بیایند و در صورت تهدید رژیم به سرکوب، آنان را با دعوت به اعتصاب مجدد و گسترده تر وادار به عقب نشینی کرد.

Advertisements

کارها

Information

2 responses

16 05 2010
محسن

همه منتظر 22 خردادیم. اما باید از قبل به هم علامت بدهیم که آماده آن هستیم. پیشنهاد می کنم روز 2 خرداد دست به»پیاده روی سبز» بزنیم. در این روز از ساعت 17 تا 19 همه با نمادی سبز مثل پیراهن، روسری، مانتو یا شلوار سبز در خیابانها قدم بزنیم. نیازی به شعار دادن نیست. تنها حضور مهم است و دیده شدن. حتی اگر برخی نگران هستند می توانند از هر نماد سبزدیگری مثل تسبیح سبز، بطری های سبز رنگ یا ساکهای پلاستیکی سبز که در آن برای رد گم کردن چند چیز معمول قرار داده ایم استفاده کنند. هیچ شعاری نمی دهیم و فقط با دوستانمان در خیابانها راه می رویم. مهم دیدن و دیده شدن است. به هم لبخند می زنیم و تشکر می کنیم و اگر شرایط مهیا بود با دست علامت پیروزی نشان می دهیم. مطمئن باشید نمی توانند در تمام خیابانهای سطح شهر نیروهای گارد یا بسیج را قرار بدهند.

17 05 2010
آیا موسوی و رهبران جنبش برای دستگیری خود تدابیری اندیشیده اند؟ « امین مهاجر

[…] در مطلبی دیگر پیشنهاد داده بودیم که موسوی مهلتی را برای رژیم کودتا در نظر بگیرد تا چنانچه یک هفته پیش از 22 خرداد مجوز ندادند مردم را به اعتصاب سراسری یک روزه در آن روز دعوت کند. […]

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: