من اعتراف می کنم، پس هستم

25 02 2012

در خبرها بود که سپاه موج جدید فشار بر روزنامه نگاران بازداشتی برای اعترافات تلویزیونی را آغاز کرده است تا اعتراف کنند که در جنگ نرم دخیلند. احمق های نظامی با همان روحیه دهه شصت و شکم های بادکرده از پول مفت نفت و قاچاق و زد و بند اقتصادی همچنان با تفکر بیمار خود همه را دشمن فرض می کنند تا خود را دوست نشان دهند. اما دوست چه کسی؟ به راستی حتی اگر شما مشتی روزنامه نگار را با زور شکنجه به اعترافات تلویزیونی بکشانید و بیایند و بگویند که بله علیه نظام به جنگ نرم متوسل شده اند، مردم با آنها همدلی بیشتری خواهند داشت یا شما؟ آیا نفرت را در چشمان خاموش مردم مشاهده نمی کنید؟ چرا هر لحظه گور خود را عمیق تر می کنید. اگر حنای اعترافات تلویزیونی شما در سی و اندی سال رنگ داشته، الان هم رنگ خواهد داشت.

حال که من دشمن توام، پس بجنگ تا من هم نرم بجنگم. اعتراف هم می کنم تا وجودم  را علیه مغز معیوب تو اثبات کنم. یقین بدان تا ظلم هست، من هستم و خواهم بود و تو خواهی رفت .

Advertisements

کارها

Information

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: